renate

(On)gecensureerd

‘Mijn boeken zijn in veel exotische talen vertaald, zoals in het Japans en Indiaas. Uitgevers hebben mijn werk toen gekozen omdat het iets universeels heeft. Waar we ook zijn ter wereld, we hebben vaak dezelfde ervaringen en gevoelens.

Toch is er nog nooit een Chinese vertaling van mijn werk geweest. De exacte reden ken ik niet. Ik schrijf natuurlijk heftige boeken over sociaal onrecht. Zo is het moederschap in mijn boeken niet heilig, en staan kinderen vaak centraal in mijn verhalen. Dat zijn in China natuurlijk delicate onderwerpen. Daarom was ik ook verbaasd over het succes van mijn boeken in Italië. Daar is het gezin heilig. De uitgever legde mij uit dat je daar in Italië als buitenlander iets over mag zeggen. Blijkbaar speelt er van alles onder de vrouwen en willen ze er graag over lezen, maar is het minder confronterend als het geen Italiaanse is die het schrijft.

‘Waarom zou een uitgever een boek aankopen,
om het vervolgens te verminken?’

Ik denk overigens dat een Chinese uitgever de kern van een boek niet zal aanpassen. Waarom zou een uitgever heel veel moeite doen en kosten maken om een boek aan te kopen, om het vervolgens te verminken? Het feit dat ze mijn werk in China
niet willen zegt al genoeg.

Ik ben naar mijn weten nooit gecensureerd. Er wordt altijd wel iets veranderd in vertalingen, maar dat is logisch. Zo werd het paard van Sinterklaas in een Finse vertaling het paard van Pippi Langkous. Omdat ze Sinterklaas gewoonweg niet kennen. In het
Amerikaans werd een spacecake die kinderen aan het bakken zijn omgedoopt tot hasj-brownie. Daar was in Nederland ophef over, maar ik denk: die hasj zit er toch nog in. Dan is het geen censuur.’