kevin

Kevin en Sjoerd. Een zorg minder.

Voetballen is leuk en gezond. Maar voor sommige kinderen is het méér. Dankzij het Sport-Zorgtraject kon Kevin Louisa (15) drie jaar geleden beginnen bij voetbalclub HWD Ov erschie. En eigenlijk kan hij niet meer zonder. “Soms heb ik even te veel energie. Met voetbal kan ik dat kwijt.”

De training in de Rotterdamse wijk Overschie is in volle gang. Jongens van alle culturen – Marokkaans, Surinaams, Pools, Antilliaans, Nederlands en Turks – heffen hun knieën hoog op. Maar het hoogst komen die van Kevin: hij is namelijk minstens een kop groter dan de rest.

“Kom op, sneller. En geen geklets. Jullie weten het, ik waarschuw maar één keer!”, roept de goedgemutste, maar strenge Sjoerd Nicodem, die al negentien jaar training geeft op de Rotterdamse club. Alle spelertjes houden hem goed in de gaten, want zij weten: als je kletst, krijg je op je kop. Als je niet goed je best doet, ook.kevin voetballend

Sjoerd: “We zijn óók opvoeders. De meeste kinderen komen hier uit de buurt en kunnen dat goed gebruiken.” Kevin zelf woont in een wijk iets verderop. Hij kwam op zijn derde met zijn moeder en zusje van Curaçao naar Nederland. Drie jaar geleden begon hij bij HWD Overschie, via zijn begeleider van een jeugdzorginstelling. Hij is daar onder behandeling en heeft een jeugdzorg­ indicatie. Waarom houdt Kevin liever voor zichzelf.

Extra steuntje in de rug

Kevins moeder: “We waren zo blij dat hij eindelijk bij een club terechtkon. Een paar jaar daarvoor had ik hem al bij een andere vereniging aangemeld, maar daar paste hij niet goed tussen. En de contributie betalen was lastig voor me.” Het Sport­-Zorgtraject bood uitkomst: Kevin mocht meteen meedoen, kreeg een outfit én extra begeleiding.

HWD Overschie is namelijk niet zomaar een club. Vier trainers zijn speciaal opgeleid om jongeren met gedragsproblemen te begeleiden. De club heeft net een zogenaamd ‘A-­label’ gekregen, waardoor de vereniging in aanmerking komt voor een vaste sportpedagoog. Sjoerd: “En dat is niet alleen goed voor kinderen met een jeugdzorgindicatie. Geloof me, veel jongens hier op het veld kunnen een extra steuntje in de rug gebruiken.”

“Sjoerd praat iedere week met Kevin. Over hoe het gaat, thuis en op school.”

En dat krijgen ze. De kinderen hebben minstens twee trainers, die ze naast voetbal­-skills ook sociale vaardigheden bijbrengen. Sjoerd: “Ik krijg weleens op m’n donder van het bestuur, omdat ik te veel als een schoolmeester voor de groep zou staan. Ik sta al acht en een half jaar voor de klas, dus dat zit in me. Maar kinderen luisteren veel beter tijdens voetbal dan in de klas. Ze pikken dingen sneller op, omdat ze plezier hebben.”

Geboren leider
Dat de kinderen respect voor elkaar hebben en samen leren spelen, is te zien tijdens de training, waar inmiddels een wedstrijdje is losgebarsten. Kevin heeft net een lange pass van linksachter gekregen en neemt de bal behendig aan op het middenveld. Hij kijkt om zich heen, maakt een schaar, passeert zijn tegenstander en stormt op de doelman af. In zijn ogen schittert de verleiding om hem snoeihard in de kruising te schieten; de keeper komt net tot aan zijn schouders.
Maar hij bedenkt zich, passt de bal naar een Chinees jongetje rechtsvoor, die hem in het doel tikt. “Lekker!”, roept trainer Sjoerd Nicodem. “En goed dat je hem afspeelde, Kevin. We zijn hier om samen te spelen!” Het keepertje schiet de bal terug het veld in met een boogje… recht in de voeten van de tegenpartij. Kevins medespeler dribbelt meteen weer naar voren, over de linkerflank. “Kom, maar, kom maar, kom maar. En schiet! Oh mis, jammer, en nu weer zakken. Zakken!”, coacht Kevin zijn teamgenoten.

Kevin, achteraf in de kantine: “Ik wil graag helpen. Sommige kleine kinderen denken dat ik ze dan wil plagen, maar de trainer legt ze uit dat ik het goed bedoel.” Sjoerd: “Kevin is echt een leider. Hij geeft altijd het goede voorbeeld. Hij zou binnenkort zo een team kunnen coachen. Ook daar leert hij weer veel van. We werken hier veel met stagiairs.”kevin veters

Overwinning
Sjoerd heeft iedere week een individueel gesprek met Kevin. Over hoe het met hem gaat, thuis en op school. Kevin: “Die gesprekken vind ik prettig. Sjoerd geeft me aanwijzingen.”

Sjoerd: “Soms lok ik Kevin uit de tent, om te kijken hoe hij reageert.” Kevin: “Ja, zoals laatst, toen kregen we ruzie.” Sjoerd: “Maar een week later kwam je naar me toe om het uit te praten. Dat is echt een overwinning. Drie jaar geleden was je veel gevoeliger en had je je trots nooit opzij gezet.”

Kevin merkt zelf ook dat het voetballen hem goed doet. “Soms heb ik opeens heel veel energie. Toen ik thuis was, ging ik rotzooi trappen of op straat hangen. Maar met voetballen kan ik
m’n energie kwijt. Ik vind het heerlijk om me daarna moe en voldaan te voelen. Dat maakt me ontspannen.” Voetballen deed hij eigenlijk al vanaf zijn vijfde op straat. “Sporten is gezond voor je lichaam. En ik wil iets met mijn voeten doen, samenspelen. Bij de club train ik nu twee keer per week, en in het weekend speel ik wedstrijden. Daar kijk ik altijd ontzettend naar uit.”