fc groningen 1

Met de ‘trots van het Noorden’ de wijk in

Kinderen in achterstandswijken aan het sporten krijgen én de ouders en andere buurtbewoners erbij betrekken. Een mooi idee, maar hoe doe je dat? Met hun favoriete voetbalclub de wijk in natuurlijk, want wie wil er nou geen training van zijn idolen? In Groningen werkt FC Groningen samen met woningcorporaties. “Een
gouden combinatie.”

Negentien kinderen van tien tot vijftien jaar zitten netjes in een cirkel op een vrolijk groen Cruyff Court KNVB Veld middenin de Oosterparkwijk in Groningen. Met rechte rug luisteren ze aandachtig naar de trainer. “Vandaag ga ik kijken wat jullie op het veld kunnen,” legt de trainer van FC Groningen uit. “En volgende week ga ik jullie beter leren voetballen. Maar onthoud: het gaat hier niet om hoe goed je kunt spelen, maar vooral om je inzet en hoe je je gedraagt.” De kinderen knikken instemmend. Een Surinaams jongetje en een klein meisje met rood haar steken tegelijkertijd keurig hun hand op om iets te vragen. Het meisje: “Ik kan volgende week niet komen, wat moet ik doen?” Trainer: “Mij een mailtje sturen. Als je een goede reden hebt, verlies je geen punten.”

 Trainen met je helden
“Wat een discipline,” zegt een vader langs de lijn ietwat verbaasd. “Dat komt omdat ze
training krijgen van hun favoriete club, ze kijken wel uit dat ze zich niet gedragen,” zegt zijn buurvrouw.

Energiek beginnen de kinderen aan de warming-up. Knieën gaan hoog de lucht in en er wordt driftig met ballen om pionnen heen gedribbeld. Het niveauverschil is groot, maar het enthousiasme groter. Er staat ook veel op het spel, weet Samatar Adan (11 jaar). Vorig jaar mocht hij meedoen met het finaletoernooi van de Buurt Battle, en won daarmee een VIP-arrangement bij een wedstrijd van FC Groningen. “Dat wil ik natuurlijk weer.”

Samatar voetbalt ook bij een vereniging, en moet na de Buurt Battle snel naar de club om nog een keer te trainen. “Maar dit is zo gezellig, met alle kinderen uit de buurt. Ik ken bijna iedereen.” Op de vraag wat hij van de Buurt Battle vindt zegt hij meteen: “Heel leuk.” En dan met een wijs gezicht: “En het is goed dat kinderen buiten sporten, en niet achter de TV of computer zitten.”

Acht weken krijgen de kinderen uit de buurt iedere dinsdag training, dit is de tweede keer. Uit deze wijk doen 21 spelers mee, in totaal zitten er tweehonderd kinderen uit zes wijken bij de Buurt Battle. Wie genoeg punten haalt, mag meedoen met het finaletoernooi. En die punten haal je dus niet door alleen goed te kunnen voetballen. Die haal je vooral door goed gedrag: op tijd komen, elkaar positief coachen, respect hebben voor elkaar. Maar ook door iets voor de wijk te doen, zoals koken voor de buurvrouw of koffie schenken in het bejaardentehuis. Aan de kant staan buurtwerkers en mensen van FC Groningen die de punten per kind bijhouden.

Gouden combinatie
Ongeveer een jaar geleden staken Mick Duzink van FC Groningen en Jan Kroeze van woningcorporatie Lefier de koppen bij elkaar. Kroeze, die al meer dan veertig jaar voor woningcorporaties werkt, was betrokken bij een project in een Vogelaarwijk in Hoogezand- Sappemeer, in de provincie Groningen. Kroeze: “We wilden de buurt in beweging krijgen. Letterlijk laten sporten, maar ook figuurlijk: meer samenwerking
tussen de bewoners. Mensen kwamen niet voorbij de voordeur zeg maar.”

Het idee om te gaan sporten in de wijk was dus snel geboren. Maar: hoe zorg je dat mensen meedoen? Kroeze: “Met de trots van het noorden natuurlijk! FC Groningen leeft bij iedereen. Allochtoon, autochtoon, jong en oud. Iedereen wil daarbij zijn.”
In eerste instantie geen voor de hand liggende combinatie, een profclub en een woningcorporatie. Kroeze: “Dan denk je, dat botst.” Maar de neuzen van beide partijen bleken precies dezelfde kant op te staan. FC Groningen wilde graag de wijk in, om contact te krijgen met zijn supporters en de waarden van de club mee te geven. “En om de goede spelertjes eruit te pikken natuurlijk,” grinnikt Duzink.

Bij de pilot deden vijftig jongeren uit de Vogelaarwijk mee, en zo’n dertig vrijwilligers uit de buurt om de hele logistiek te organiseren. “Onmisbaar, die samenwerking”, zegt Duzink. “Zonder die samenwerking met de woningcorporatie hadden we het als profclub nooit kunnen organiseren. Zij hebben de know how in de buurt.” De trainingen en wedstrijden waren bij een amateurvereniging. “Ideaal,” vindt Kroeze. “Zo kunnen de jongeren die willen blijven voetballen meteen terecht bij de vereniging.” De grote finale mochten de nummer een en twee in het stadion van FC Groningen spelen. Duzink: “Fantastisch was het, ze kwamen met bussen uit de wijk.”

Fier4Grunn!
De samenwerking bleek zo’n succes dat de woningcorporatie en profclub een structurele samenwerking aangingen in de Stichting Fier4Grunn (‘Trots op Groningen’). Om de bewoners in Hoogezand-Sappemeer in beweging te krijgen organiseert Fier4Grunn niet alleen voetbaltoernooien, maar ook een dansproject (waar in de eindvoorstelling twee spelers van FC Groningen meedansen) en fitness en afvallen voor vrouwen van middelbare
leeftijd. Daarbij zijn er kookworkshops en tips over gezond leven en eten. Het is niet het enige maatschappelijke project van FC Groningen. De club heeft een heel scala aan maatschappelijke activiteiten. Zóveel dat er een aparte stichting voor in het leven is geroepen: “FC Groningen in de maatschappij”. Zo adopteerden ze een gehandicaptenteam en geeft de club Nederlandse les aan allochtonen, mèt een speler uit het team van FC Groningen die uitlegt waarom het zo belangrijk is Nederlands
te leren. Duzink: “FC Groningen heeft een voorbeeldfunctie in de regio. Die gaat denk
ik verder dan in andere regio’s: we hebben aanhang van Friesland tot over de Duitse
grens, en van Ameland tot Drenthe.” FC Groningen werkt ook veel samen met ruim 150 amateurclubs uit de regio. Zo geeft de club clinics op de verenigingen en speciale coachdagen in samenwerking met de KNVB, waarbij coaches van FC Groningen tips geven aan coaches van amateurclubs. Duzink: “Het is belangrijk om feeling te houden met de verenigingen in je omgeving.”

Mondje dicht
Terug op het voetbalveld beginnen de kinderen met een partijtje. Iedereen doet ontzettend
zijn best. Een meisje met kroeshaar in een staartje op haar hoofd probeert een Marokkaans jongetje te omspelen. Dat hij veel beter is weerhoudt haar niet. Een iets
te dikke jongen met bril roept: “Hier!” en de bal wordt naar hem gepasst. Hij neemt aan
maar een vliegensvlug jochie met kort zwart haar pakt de bal af, maar verliest hem in zijn dribbel. “Godverrr…” begint hij. “Niet schelden, roept zijn zus aan de kant. “Daar
verlies je punten mee!” Het partijtje gaat nog vijf minuten door, dan fluit de trainer af. “Goed gespeeld!” roept het merendeel van de spelertjes tegen elkaar.
Hard genoeg zodat de trainer het kan horen.